novel34

‘ผมจะแต่งงานกับเธอครับ’ ประโยคสั้นง่ายได้ใจความจากปากคนที่เพิ่งเจอหน้ากันแค่สองครั้งทำฉันหัวหมุน เพราะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นฉันจึงถูกผู้ชายหล่อล่ำกล้ามโต แต่มีรังสีของความเจ้าเล่ห์แฝงอยู่อย่าง ‘พี่เอิร์ธ’ บังคับให้มาเป็นเจ้าสาวแบบมีเงื่อนไข แรกๆ เราก็ตกลงกันซะดิบดี แต่ไหงเขาถึงได้หาทางแหกกฎที่ตั้งขึ้นมาร่วมกันทุกทีก็ไม่รู้ มันเริ่มจากการขยับร่างกายเข้ามาใกล้ทีละนิด สุดท้ายก็แทรกซึมเข้าสู่หัวใจ พยายามจะฉุดกระชากออกไปแค่ไหนก็ไม่ยอมขยับ ฮือออ! ‘กิ่งศรี’ คนนี้ควรจะทำยังไงดีในเมื่อรู้ตัวอีกทีหัวใจดวงน้อยๆ ก็ร่ำร้องหาเพียงแค่เขาซะแล้ว Bride 18 เจ้าสาวตัวร้าย

Master & Me คุณท่านของผม

ซียวเหยียน นักศึกษาระดับบีของสถาบันวิทยาศาสตร์กลางถูกส่งไปปฏิบัติงาน แต่ยานบินที่โดยสารไปเสียการควบคุม จนตกอยู่ในวงล้อมของซอมบี้ จากนั้นก็ได้รับการช่วยเหลือจากกองกำลังพิเศษที่ถูกขนานนามว่า "มือสังหารเลือดเย็น" ซึ่งหัวหน้าคือ "ไฮน์ เบอร์ตัน" เจอกันครั้งแรกเซียวเหยียนก็ตะลึงงัน เพราะภาพของไฮน์ เบอร์ตัน ที่ตัวเองเคยร่างไว้ในจินตนาการกับตัวจริงแตกต่างราวกับคนละคน ใครเล่าจะคิดว่าวีรบุรุษของกองกำลังพิเศษ จะหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาปานเทพบุตรแบบนี้ "คุณ...คุณไม่ได้เข้าไปในสมองของผมแค่ครั้งเดียว...ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าคุณจะควบคุมตัวเองไม่ได้ขนาดนี้" ต่อให้เป็นจูบครั้งสุดท้ายตอนที่พวกเขาอยู่ในนครไซร์ ไฮน่ก็ไม่ได้เกินขอบเขต "เพราะร่างกายของนักวิจัยธรรมดารองรับความต้องการของทหารรบพิเศษไม่ได้ ฉันไม่อยากให้นายต้องสังเวยชีวิตให้กับความต้องการของฉัน" รองรับไม่ได้? สังเวยชีวิต? หมอนี่คิดจะทำถึงขั้นไหน "...คุณอยากทำแบบนี้กับผมตั้งแต่เมื่อไหร่..." "นานแล้ว" เล่ม1 เล่ม2 เล่ม3 End

เล่ม1 เล่ม2 เล่ม3 เล่ม4 เล่ม5 เล่ม6 เล่ม7 End

ศัลยแพทย์หนุ่มใหญ่ ต้องจบชีวิตด้วยคมมีดของญาติคนไข้ ในวัยเพียง 39 ปี… ทว่าจุดจบกลับเป็นจุดเริ่มต้น เมื่อพบว่าตัวเองได้มีชีวิตใหม่ ในร่างเด็กหนุ่มวัย 16 ปี! ทุกอย่างน่าจะเป็นไปด้วยดี ถ้าเพียงเด็กหนุ่มคนนี้ จะมิใช่คนโบราณที่มีชีวิตอยู่ในยุคอดีตนับย้อนไปหลายร้อยปี เล่ม1

ฝูจื่อหรงฮ่องเต้แคว้นเหลียงผู้มีศรัตรูรอบกายเข้าใจผิดว่านางคือนักฆ่าที่หมายจะบั่นคอเขา แต่เรื่องกลับตาลปัตรเมื่อนางเป็นถึงองค์หญิงต่างแคว้น ท่ามกลางความเหน็บหนาวสตรีที่อยู่ในอ้อมกอดทำให้เขารู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที ศรีษะของเขาเกยชิดอกอวบขาวผ่อง เบื้องหน้าคือปลายถันสีชมพูที่ลอยเด่นรอให้เขาดูดกินเขาปลุกนางด้วยปากทั้งปาก ดูดเลียสัมผัสความหอมหวานของปลายถันด้วยปลายลิ้นวงแขนกระชับร่างนุ่มนิ่มเข้าหาตัว เขาต้องมนต์นางหรืออย่างไรถึงได้ต้องการนางไม่รู้อิ่มเช่นนี้  1-10 11-20 21-30 31-40 41-50 51-60 61-74 End

“เงียบทำไมหมิงฮวา” “ข้ามิรู้จะกล่าวอะไรกับท่าน” “งั้นก็ถอดเสื้อผ้าตาก พรุ่งนี้เสื้อผ้าของเจ้าจะได้แห้ง เจ้าจะได้มีเสื้อผ้าใส่” “ข้าไม่ถอด” หมิงฮวาเลือกปฏิเสธอีกหน เพราะนางชักไม่วางใจ เหวินฉินยิ้มนิดๆ แล้วพูดขึ้น “เจ้าคงกลัวข้าแอบมอง เช่นนั้นข้าจะพูดความจริงกับเจ้า เจ้าจะได้สบายใจขึ้น” “ความจริงอะไรของท่าน” “ก็ความจริงว่าข้าจะแอบมองเจ้าอย่างไรเล่า หมิงฮวา” “ท่าน!” แก้มของหมิงฮวาร้อนระอุราวกับกองไฟที่ทั้งสองกำลังใช้ให้ความอบอุ่นร่างกาย นางไม่รู้ว่าตัวเองคิดผิดหรือไม่ ที่ติดสอยห้อยตามชายผู้นี้มา ‘หรือข้าจะกลับบ้านดี’ คนหวาดระแวงครุ่นคิดอย่างสับสน “ฮ่าๆๆ ข้าล้อเล่น” เหวินฉินหัวเราะชอบใจ ยิ่งเห็นสีหน้าขุ่นเคืองของนางก็ยิ่งชอบใจ “หากท่านล้อข้าเล่นอีก ข้าจะ...จะฆ่าท่าน” บุปผาน่าสิเน่หา